தெளிந்த வார்த்தைகள்
யதார்த்தவாதியான தீர்க்கதரிசி
பத்மநாபாவை எனக்கு முதன்முதலில் 1984 செப்டம்பரில் தெரியவந்தது. 1984 செப்டம்பருக்கும் 1988 நவம்பருக்கும் இடையில், நான் அவரை இரண்டு அல்லது மூன்று முறை மட்டுமே சந்தித்ததாக ஞாபகம். அந்தச் சந்திப்புகளின் போது எங்கள் உரையாடல் வெறும் நலம் விசாரிப்புகளோடும், பரஸ்பர மரியாதைகளோடும் மட்டுமே முடிந்துவிட்டது.
1988 நவம்பரில் திருகோணமலையில்தான் முதன்முதலாக அவருடன் தீர்க்கமாகப் பேசும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அப்போது, இலங்கையின் இணைக்கப்பட்ட வடக்கு-கிழக்கு மாகாணத்தின் முதலாவது ஜனநாயக அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்கு ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் (EPRLF) இயக்கம் ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தது.
முதலமைச்சராக நியமிக்கப்படவிருந்த
ஏ.வரதராஜப்பெருமாள் ஏற்கனவே என்னைத் தொடர்புகொண்டு, புதிதாக உருவாக்கப் படவிருந்த அமைச்சுகளுக்கும் திணைக்களங்களுக்கும் தலைமை தாங்கக்கூடிய, அர்ப்பணிப்புள்ள அரசு அதிகாரிகளைக் கண்டறியுமாறும், அந்த அமைச்சுகளில் பணியாற்றுமாறும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
பத்மநாபாவுடன் நான் நடத்திய உரையாடல்கள், அக்காலகட்டத்தின் பிரச்சினைகள் குறித்து அவர் எவ்வளவு தெளிவான புரிதலை வைத்திருந்தார் என்பதை எனக்கு வெளிப்படுத்தின.
அவர் கூறினார்
”எப்படியாவது முதல் மாகாண சபை தேர்தல் நடந்தே தீர வேண்டும் என்பதில் நாங்கள் உறுதியாக இருந்தோம். ஏனெனில், தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்றுச் தாயகமாகத் திகழ்ந்த வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, ஒரே அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக அலகாக மாற அதுவே ஒரே வழி. நாங்களே ஆட்சி அமைப்போம் என்றும், நமது மக்களின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான பங்கினை வகிப்போம் என்றும் நாங்கள் ஒருபோதும் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை.
நாங்கள் ஐந்து ஆண்டுகள் அதிகாரத்தில் இருக்கலாம், அல்லது அதற்கும் குறைவான காலம் இருக்கலாம். ஆனால், நமது மக்களுக்காக ஒரு நிலையான நிர்வாகக் கட்டமைப்பை உருவாக்கித் தருவதையே நாங்கள் விரும்புகிறோம்.
நீங்கள் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் இயக்கத்தையோ அல்லது வேறு எந்த இயக்கத்தையோ சேர்ந்தவர் இல்லை என்பதை நாங்கள் அறிவோம். இருந்தபோதிலும், நமது மக்களுக்குச் சேவை செய்வதற்கான அரசியல் தெளிவும் அர்ப்பணிப்பும் உங்களிடம் உள்ளது. இந்த நிர்வாக இயந்திரத்தை உருவாக்க தயவுசெய்து எங்களுக்கு உதவுங்கள்.
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தீவிர ஆதரவாளராக இருக்கும் ஒரு அதிகாரியாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை; நமது மக்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவருக்கு இருந்தால் போதும்.”
பத்மநாபா கூறியதன் சாரம்சம் இதுதான்.
அவரது பார்வை மற்றும் சிந்தனையின் தெளிவு என்னை மிகவும் ஈர்த்தது. அவரது முதன்மையான கவலை தனது சொந்த இயக்கத்தைப் பற்றியதாக இருக்கவில்லை; மாறாக, மக்களைப் பற்றியதாகவே இருந்தது.
மிக்க சிரமத்திற்கு மத்தியில்தான் பல அரசு ஊழியர்கள் இந்த புதிய நிர்வாகத்தில் இணைய ஒப்புக்கொண்டனர். ஆரம்பத்தில் பல அதிகாரிகளுக்கு இருந்த தயக்கத்திற்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் இருந்தன என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: முதலாவது, ஒரு புதிய நிறுவனத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் பொதுவான அனிச்சயமான சூழல், இரண்டாவது, சில தரப்புகளிலிருந்து வந்த உயிருக்கான அச்சுறுத்தல்கள்.
இருந்தபோதிலும், ‘தங்கள் சொந்த மக்களுக்குச் சேவை செய்வதற்கான அழைப்பு இது’ என்று உணர்ந்த அதிகாரிகள், வடக்கு-கிழக்கு மாகாண நிர்வாகத்திற்கு உதவ முன்வந்தனர்.
மாகாண அரசு இயங்கிய காலப்பகுதியில்—அதாவது 1988 டிசம்பர் முதல் 1990 மார்ச் வரை—எனக்கு பத்மநாபாவுடன் தொடர்புகொள்வதற்கு பல வாய்ப்புகள் கிடைத்தன. அந்தச் சந்தர்ப்பங்களில் ஒன்றில் கூட, அவர் தனது இயக்கத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கோ அல்லது வேறு எவருக்குமோ சாதகமாகச் செயல்படுமாறு எந்தவொரு நிர்வாகக் கோரிக்கையையும் விடுத்ததில்லை. அரசியல் செல்வாக்கு மற்றும் சிபாரிசுகளால் ஒரு புதிய நிர்வாகம் சீரழிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் பத்மநாபா மிகத் தெளிவாக இருந்தார்.
1990 மார்ச்சில், பத்மநாபா தனது தோழர்களுடன் இந்தியாவுக்குச் செல்லத் தீர்மானித்தார். இலங்கை தொடர்பாக எவ்வித தெளிவான கொள்கையும் இல்லாத வி.பி.சிங் அரசாங்கத்தின் மீது அவர் கடும் விரக்தியடைந்திருந்தார். இந்திய அரசு கடைப்பிடித்த ‘சமாதானப்படுத்தும்’ அணுகுமுறை, லட்சக்கணக்கான அப்பாவித் தமிழர்களை அகதிகளாக்கும் என்றும்; ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவித் தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் மற்றும் சிங்களவர்கள் படுகொலை செய்யப்படுவதற்கு வழிவகுக்கும் என்றும் பத்மநாபா பயந்தார்.
இயற்கையான கூட்டாளிகளாகத் தான் கருதிய இந்திய மார்க்சிஸ்ட் நண்பர்கள் மீதே பத்மநாபாவுக்கு அதிக விரக்தி ஏற்பட்டது. ஏனெனில், பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியும் ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனவும் கையெழுத்திட்ட இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி வரவேற்றிருந்தனர். ஆனால், பிரதமர் வி.பி.சிங்கை இலங்கைத் தமிழர்களின் பிரச்சினையை மனிதநேய அனுதாபத்துடன் பார்க்க வைக்கும் சக்தி அந்த மார்க்சிஸ்ட் நண்பர்களுக்கு இல்லை என்பதை அவர் வேதனையுடன் உணர்ந்தார். இருப்பினும், ஒரு யதார்த்தவாதியான தீர்க்கதரிசியாக இருந்ததால், நல்ல காலம் வரும் வரை அவர் பொறுமையுடன் காத்திருந்தார்.
1990 ஜூன் 19 அன்று சென்னை நகரின் மையப்பகுதியில் அவர் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டார். கொலையாளிகளின் துப்பாக்கி ரவைகள் பத்மநாபாவை மிகச் சிறிய வயதிலேயே அவரது மனைவி, தோழர்கள், ஆதரவாளர்கள் மற்றும் மக்களிடமிருந்து பிரித்தன.
இருப்பினும், இலங்கைத் தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்றில் தனக்கான இடத்தை அவர் பதித்துவிட்டார். இலங்கையில் தமிழ் பேசும் தேசியத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை வடிவமைத்துக் கொடுத்த எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகத்திற்கு அடுத்தபடியாக அவரது இடம் அமைகிறது.
சில தசாப்த கால இடைவெளிக்குப் பிறகு, பத்மநாபா தனது துணிச்சலான முடிவுகளின் மூலம், அந்தத் தேசத்தைக் கட்டமைக்கும் மக்கள் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதன்முறையாகத் தங்களின் தாயகத்தின் மீது தங்களது உரிமையை நிலைநாட்ட வழிசெய்தார்
- டாக்டர்
கே. விக்னேஸ்வரன்
முன்னாள் செயலாளர்,
முதலமைச்சர் செயலகம்,
வடக்கு-கிழக்கு மாகாண சபை
1987 இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம்
1987 இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் – ஜூலை 27 முதல் அக்டோபர் 10 வரையான சம்பவங்கள் பற்றிய சில குறிப்புகள்:
திலீபனின் 39 வது நினைவு நிகழ்வுகள் தற்போது நடக்கின்றன. வழமைபோல உணர்ச்சியூட்டும் பிரச்சாரங்கள் தொடர்கின்றன.
தற்போதைய தலைமுறையினர் சமூக வலைதளங்கள் – றீல்ஸ்- போன்றவற்றினூடாக நடந்த சம்பவங்கள் பற்றி கிரகித்து கொள்கிறார்கள்- புலம்பெயர் தமிழர் மத்தியிலும் இது பற்றிய – Narrative – பிரச்சாரப்படுத்தப்படுகிறது. அன்று 15 வயதிலிருந்து 35 வயதுவரை இருந்தவர்களுக்கு – ஒப்பந்தம் கைசாத்தனதிலிருந்து – அக்டோபர் 10ம் திகதி யுத்தம் ஆரம்பிக்கும்வரை அங்கு வாழ்ந்தவர்கள் – இன்று தமது 50- 80 வயதுகளை தொட்டவர்களாக வாழ்ந்துகொண்டிருப்பார்கள்.
அன்று வடக்கு கிழக்கில் வாழ்ந்தவர்கள் எவ்வாறு விடயங்களை புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்பதை அறிய – நூலகம் – Google AI – போன்றவற்றில் தேடியபோது – ஒரு விடயம் புரிந்தது.
அந்த நேரத்தில் – Mobile – சமூகவலைத்தளம் – இல்லாதபோது – யாழ் பத்திரிகைகள் – ஒலிபெருக்கிகள் – பொதுக்கூட்டங்கள் ஊடாகவே – இதுபற்றிய செய்திகள் வெளிவந்திருக்கின்றன. அவற்றில் சிலவற்றை தகவலுக்காக கீழே பகிர்ந்துளேன்.
இந்தக் காலகட்டம் பற்றி – நடந்தேறிய சம்பவங்களின் பின்னணிகள் பற்றி – அறிவுபூர்வமாக – objective – ஆய்வுகள் எதுவும் செய்யப்பட்டதாக தெரியவில்லை. 1987 அக்டோபர் 10 யுத்தம் தொடங்கும் வரை – கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதங்கள் – ஒருபுறத்தில் புலிகளின் தலைவர்கள் இந்திய தூதுவருடன் பேசுகிறார்கள்- இந்திய இராணுவத்துடன் மரியாதையான உறவை பேணுகிறார்கள் – அதே நேரம் – யாழ் பத்திரிகைகள் – ஊடாக பாரிய இந்திய எதிர் பிரச்சாரம் – மக்கள் போராட்டம் என நடக்கின்றது.
இது எப்படி சாத்தியமானது? குறிப்பாக பிரபாகரனுக்கும் இந்திய தூதுவர் தீட்சித் க்கும் யாழில் நடந்த பேச்சுவார்த்தைகளின் விளைவாக – அமையப்போகும் மாகாணசபையில் – தேர்தல் வரையான – இடைக்கால நிர்வாகத்தில் – புலிகளுக்கே முதன்மையான ஸ்தானம் கொடுக்கப்பட்டு – செப்டம்பர் 26ம் திகதி – திலீபனின் மறைவிற்கு பின்னர் – ஒப்பந்தமும் கைச்சாத்தாகின்றது.
11-8-1987 உதயன் பத்திரிகையில் சோவியத் பத்திரிகை பிராவ்டாவில் – ஒப்பந்தத்தை வரவேற்று வெளிவந்த கட்டுரையும் – அதற்கு அமெரிக்க தூதுவரின் எதிர்வினை பற்றியும் குறிப்புக்கள் உள்ளன.
இவ்வாறெல்லாம் சர்வதேச சக்திகளின் – நுணுக்கமான காய் நகர்த்தல்கள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தமை முழுமையாக கணிக்கப்பட்டாதா? அல்லது அதன் ஒரு அங்கமாக தமிழ் அரசியல் யுத்தத்தை நோக்கி நகர்த்தப்பட்டதா? இவைகளெல்லாம் விடை காணப்பட வேண்டிய கேள்விகள்.
5-10-1987 – குமரப்பா – புலேந்திரன் – கைது செய்யப்பட்டதை தொடர்ந்து மீண்டும் யுத்தத்தை நோக்கி இருதரப்ப்பும் நகர்கின்றன – அதன் பின்னர் நடைபெற்றவை வரலாறு ( The rest is history )ஆயுதப்போராடம் என்பது அரசியலின் நீட்சி (Armed struggle is the extension of Politics) என்று சொல்வார்கள், அப்படியாயின் யாருடய அரசியல் – அங்கு இலாபமடைந்தது என்பது – வெறும் உணர்ச்சிகளுக்கு அப்பால் நிதானமாகவும் – விவேகமாகவும் – கணிக்கப்பட வேண்டியது .
ஜூலை ஒப்பந்தம் முதல் அக்டோபர் யுத்தம் தொடங்கும் வரையான சில நிகழ்வுகள்: 1987 ஜூலை 27ம் திகதி – இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்படுகிறது.3-08-1987 – பிரபாகரன் – மனைவி -பிள்ளைகள் – திலீபன்- யோகி – அஜித்- கிட்டு- ரஹீம் – சொர்ணம் – கடாபி ஆகியோர் இந்திய விமானப்படை விமானத்தில் பலாலி திரும்புகிறார்கள் –
சுதுமலைக்கு IPK பெரும் எடுப்பிலான பாதுகாப்புடன் கொண்டு வரப்ப டுகிறார்கள் நல்லுறவு தொடருகிறது- அடேல் பாலசிங்கத்தின் – விடுதலை வேட்கை – The Wiil to Freedom ஆங்கில நாவலில் – ஆகஸ்ட் 1987 இல் – குமரப்பா – புலேந்திரன் திருமணம் – IPKF அதிகாரிகள் பிரசன்னம் – விருந்துபசாரம் பற்றி – சோகத்துடன் நினைவுகூருகிறார்.
(Google AI: IPKF இன் வருகை: இந்திய அமைதிப்படையின் (IPKF) உயர் அதிகாரிகளின் வருகையை அடேல் பாலசிங்கம் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
இந்திய இராணுவத் தளபதிகள் அங்கு பாதுகாப்பு வழங்குவதற்காக மட்டும் வரவில்லை; அவர்கள் கௌரவ விருந்தினர்களாக திருமணக் கொண்டாட்டங்களில் தீவிரமாகப் பங்கேற்று, எல்.டி.டி.இ (LTTE) தலைமையுடன் இணைந்து உணவு அருந்தி, மகிழ்ந்து கொண்டாடினார்கள் என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.)
வன்முறைகள் – பலதரப்பினராலும் தொடர்கின்றன- ஆவண காப்பகங்களில் உள்ள – ஜுலை – ஆகஸ்ட் மாத நாளிதழ்கள் – தொடர்ச்சியான வன்முறைகள்- EROS மக்கள் போராட்டம் நடத்தியமை- பற்றிய செய்திகளே பத்திரிகைகளை நிரப்பியுள்ளன
13- 09- 1987 – இல் கிழக்கில் 100க்கு மேற்பட்ட EPRLF – PLOTE உறுப்பினர்கள் ஆதரவாளர்கள் புலிகளால் கொல்லப்படுகிறார்கள் 15-09-1987 திலீபன் உண்ணாவிரதம் – ஆரம்பம்- இதன்போது பிரபா- டிக்ஸிட் பேச்சுவார்த்தைகள் – 23ம் திகதி முதல் நடக்கின்றது
– 26ம் திகதி மாகாண சபைகளை ஏற்றுக்கொண்டு அதற்கான இடைக்கால நிர்வாகம் பற்றிய விபரங்கள் – அடங்கிய ஒப்பந்தம் கைச்சாத்தாக்குகின்றது .5- 10 – 1987 புலேந்திரன் குமரப்பா உட்பட பலர் கைது – தொடர்ந்த தற்கொலை – அக்டோபர் 10ம் திகதியளவில் மீண்டும் யுத்தம்gg ஆரம்பிக்கின்றது. தொடர்கின்றது
தனியார் எரிபொருள் விநியோகஸ்தர்களுக்கு விலை நிர்ணய சுதந்திரம்
ஹட்டன் – நோர்வுட் – பொகவந்தலாவ பகுதிகளில் வெள்ள அபாயம்
மத்திய மலைநாட்டில் தொடரும் கனமழை காரணமாக கெசல்கமுவ ஓயா பெருக்கெடுத்துள்ளதால், ஹட்டன், நோர்வுட், பொகவந்தலாவ மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள தாழ்வான பகுதிகளில் வெள்ளப்பெருக்கு நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. 2026 செப்டம்பர் 21 நிலவரப்படி நிலவும் தொடர் மழையினால் ஆறுகள் மற்றும் நீரோடைகளின் நீர்மட்டம் வேகமாக உயர்ந்து வருவதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
நான்கு மாகாணங்களில் 38 பாடசாலைகளுக்கு பூட்டு
’கன்சைட்’ முகாம் படுகொலை முன்னாள் கடற்படை வீராங்கனைகள் இருவருக்கு விளக்கமறியல்
திருகோணமலை கடற்படைத் தளத்தின் இரகசிய சித்திரவதை முகாமெனக் கூறப்படும் ‘கன்சைட்’ முகாமில் வைத்து, பாலையூற்றுப் பிரதேசத்திலிருந்து கடத்திச் செல்லப்பட்டுப் பின்னர் படுகொலை செய்யப்பட்ட இரு பெண்களின் கொலை தொடர்பில், ஞாயிற்றுக்கிழமை (20) கொழும்பில் கைது செய்யப்பட்டு, திருகோணமலை நீதிவான் நீதிமன்றில் திங்கட்கிழமை (21) முன்னிலைப்படுத்தப்பட்ட முன்னாள் கடற்படை வீராங்கனைகள் இருவரையும் எதிர்வரும் ஒக்டோபர் மாதம் 5ஆம் திகதி வரை தடுப்புக்காவலில் வைக்குமாறு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
கோலாகலமாக முடிந்த ருக்மணி அம்மாள் ஞாபகார்த்த கிண்ணக் கிரிக்கெட் திருவிழா
கொழும்பு நகரின் சரவணமுத்து சர்வதேச விளையாட்டரங்கம் ஞாயிற்றுக்கிழமை (செப்டம்பர் 20) வழக்கத்தை விட அதிக ஆரவாரத்துடனும், துடிப்புடனும் காட்சியளித்தது. காலையில் கொழும்பின் வானம் லேசான மேக மூட்டத்துடனும், குளிர்ந்த காற்றோடும் தான் விழித்தெழுந்தது. கிரிக்கெட் வீரர்களுக்குச் சற்றும் சோர்வைத் தராமல், களத்தில் வியர்வை சிந்தத் துடிக்க வைக்கும் இதமான சூழல் அங்கே நிலவியது.
ஈஸ்டர் தாக்குதல் வழக்கின் தீர்ப்பு நாளை
உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல் தொடர்பாக 24 சந்தேகநபர்களுக்கு எதிராக தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள வழக்கின் தீர்ப்பு செவ்வாய்க்கிழமை 22ஆம் திகதி வழங்கப்படவுள்ளது. கொழும்பு மேல் நீதிமன்றத்தின் மூவரடங்கிய நீதிபதிகள் குழாம் முன்னிலையில் நடைபெற்றவரும் இவ்வழக்கு தொடர்பான விசாரணையில் இருதரப்பினரும் தங்களது இறுதி எழுத்துமூல சமர்ப்பிப்புகளை நிறைவு செய்துள்ளனர்.